Rust vraagt ook geloofsijver

Bewijsdrang kent geen uitknop. Zelfs wanneer je lichaam stilzit, maakt je hoofd nieuwe lijsten. De innerlijke boodschap blijft: straks ben ik eindelijk genoeg. Gods rust doorbreekt die leugen, omdat onze rechtvaardiging rust op het volbrachte werk van Christus. Maar Hebreeën zegt tegelijk dat wij ons moeten beijveren om die rust binnen te gaan. Bijbelse rust is dus geen passiviteit. Zij is een daad van geloof waarin je stopt met jezelf rechtvaardigen en leert gehoorzamen zonder de zweep van zelfbewijs. Dat kost strijd, want oude patronen voelen vertrouwd. Je moet soms bewust ophouden met nog één taak, één overwinning of één compliment als redding te behandelen. Tegelijk moet je waakzaam blijven tegen zonde, ongeloof en luiheid. De Vader jaagt Zijn kinderen niet voort alsof liefde pas na de prestatie wacht. Maar Hij roept hen wel tot volharding. Rust en ijver komen samen wanneer Christus de grond is en gehoorzaamheid het antwoord. Dan werk je hard zonder jezelf ermee te redden en rust je zonder je roeping te verlaten.