Liefde die ook terechtwijst

Bevestiging betekent niet dat een vader alles goedpraat. Een veilige vader zegt: ik geloof in je, maar ook: dit gedrag past niet bij wat God van je vraagt. In gebroken gezinnen zijn grenzen vaak afwezig, hard of onvoorspelbaar. Daardoor kan iedere correctie later als afwijzing voelen. Zodra iemand je aanspreekt, stort je vanbinnen in of sla je terug. Maar Gods tucht is geen vernedering. Zij is juist een teken dat Hij Zijn kinderen niet aan hun eigen weg overlaat. Dat betekent ook dat wij identiteitstaal nooit mogen gebruiken om zonde onschadelijk te maken. ‘Ik ben een kind van God’ is geen schild tegen bekering. Een kind van God laat zich door de Vader corrigeren. Hij zegt niet dat zonde onbelangrijk is; Hij roept je eruit. Zijn liefde bevestigt jouw plaats in Christus en bestrijdt tegelijk alles wat niet bij Christus hoort. Wie correctie blijft weigeren, zoekt geen veiligheid maar autonomie. Laat de Vader je daarom liefhebben op Zijn manier: met ontferming én waarheid.