Je wond is niet je naam

Wat je is aangedaan kan diep in je leven snijden, maar het krijgt niet het recht om je voor altijd te benoemen. Je bent niet alleen de verlaten zoon, de ongeziene dochter of het kind dat altijd moest vechten voor aandacht. Dat zijn echte ervaringen, maar zij zijn geen reddende identiteit. Paulus zegt zorgvuldig: als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping. De nieuwe naam ontstaat niet door positief denken, maar door vereniging met Christus. Daarvoor moeten wij tot Hem komen, onze zonde belijden en ons leven aan Hem toevertrouwen. In Christus wordt het verleden niet ontkend, maar wel van de troon gehaald. De wond mag nog voelbaar zijn, maar zij is niet langer jouw meester. Tegelijk is ‘nieuwe schepping’ geen excuus om oude patronen te koesteren. Wat nieuw is, moet ook zichtbaar worden in een vernieuwd leven. Laat God daarom niet alleen troosten wat pijn doet, maar ook verbreken wat uit die pijn is gegroeid. Je litteken vertelt waar je doorheen bent gegaan; Christus bepaalt waar je naartoe gaat.